Budynki w centrum Ostrowi objęte ochroną. Radny wycofał interpelację

Zwrócił również uwagę na sąsiedni budynek narożny przy ul. Sikorskiego 6 i 4a, potocznie nazywany „kamienicą Tatkowskich”, którego elewacja, według radnego, również wymaga interwencji. Radny wnosił o ustalenie właścicieli obu obiektów i podjęcie działań w celu poprawy ich stanu, jednocześnie wskazując, że – jego zdaniem – drewniany budynek nadaje się do rozbiórki. Osiem dni później radny Malec złożył jednak pismo, w którym wycofał interpelację.

Z dostępnych kart adresowych zabytków wynika, że zarówno drewniany dom przy ul. Inwalidów 3, jak i kamienica przy ul. Sikorskiego 6 i 4a znajdują się na działce nr 1703 i są objęte ochroną w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego, na mocy uchwały Rady Miasta z 28 grudnia 2012 roku. W dokumentacji konserwatorskiej dotyczącej domu przy Inwalidów 3, sporządzonej w 2022 roku, wskazano, że budynek jest w bardzo złym stanie technicznym, doszło do częściowego zawalenia ryzalitu oraz uszkodzeń dachu i konstrukcji. Zalecono wykonanie prac zabezpieczających oraz ekspertyz technicznych. Jednocześnie przypomniano, że wszelkie działania wpływające na wygląd zewnętrzny obiektów wpisanych do gminnej ewidencji zabytków muszą być konsultowane z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Kamienica narożna przy ul. Sikorskiego, według dokumentacji, znajduje się w stanie dostatecznym, ale wymaga prac remontowych elewacji i konserwacji stolarki. Ona również objęta jest ochroną i znajduje się na tej samej działce, co drewniany dom.

Ze względu na status zabytków, jakiekolwiek prace przy obu obiektach – w tym remont, zabezpieczenie czy ewentualna rozbiórka – wymagają zgody konserwatora.

Drewniany budynek przy ul. Inwalidów 3 powstał około 1932 roku jako dom mieszkalny dla rodziny Kempistych. Z czasem jego część została przekształcona na potrzeby lokali handlowo-usługowych. Kamienica narożna przy ul. Sikorskiego została wzniesiona w 1903 roku dla Andrzeja i Wiktorii Tatkowskich. Od początku pełniła funkcję czynszową, a jej architektura nawiązuje do form charakterystycznych dla miejskiej zabudowy przełomu XIX i XX wieku.