15 września - Dzień Solidarności z Osobami Chorymi na Schizofrenię

Schizofrenia to niezwykle demokratyczna choroba - można na nią zapaść niezależne od wieku, płci, wykształcenia czy statusu społecznego. A jednak chorzy wciąż
spotykają się z odrzuceniem ze strony społeczeństwa, które obraz schizofrenika buduje opierając się na stereotypach.

Jakie jest ryzyko zachorowania?

Ryzyko zachorowania na schizofrenię w ciągu całego życia wynosi około 1%.
Równie często chorują kobiety, jak i mężczyźni. Jest to choroba ludzi młodych - ponad połowa zachorowań rozpoczyna się przed 30 rokiem życia. Mężczyźni zaczynają
chorować średnio w nieco młodszym wieku (15 - 24 roku życia) niż kobiety (25 - 34
rokiem życia).

Jak wygląda leczenie schizofrenii?

Leczenie schizofrenii to proces trwający całe życie, polega na wyciszaniu zaostrzeń
choroby oraz długofalowym zapobieganiu nawrotom. W skład terapii schizofrenii
wchodzi:
- farmakoterapia (główny sposób leczenia choroby, podaje się leki przeciwpsychotyczne);
- psychoterapia,
- psychoedukacja,
- terapia zajęciowa. 
Leczenie schizofrenii trwa całe życie. Gdy zdarzają się ostre napady choroby, często
pacjent wymaga hospitalizacji w szpitalu psychiatrycznym. Zazwyczaj jednak pacjenci leczeni są ambulatoryjnie i rzadko kiedy trafiają do szpitala. Ważna jest
współpraca lekarza z pacjentem, ustalają oni wspólnie szczegóły leczenia. Lekarz
często zaleca różne terapie zajęciowe, psychoterapię czy psychoedukację.